De voorbereiding

Tsja.. hoe bereid je je voor op een fietstocht van minimaal 6 maanden? Wij hebben in ieder geval ons best gedaan om ons zo optimaal mogelijk voor te bereiden. Zo hebben we veel onderzoek gedaan naar het soort fiets waar we op willen fietsen. We zijn langs een aantal fietsenzaken geweest die in dit soort reizen gespecialiseerd zijn en we hebben veel gezocht op internet. Uiteindelijk hebben we de keus gemaakt vooral op basis van ervaring van anderen. Wij hebben gekozen voor een Santos travel master 2.6, naast het feit dat we veel positieve berichten hebben gehoord over deze fiets, kan je hem ook nog helemaal zelf samenstellen. Zo voldoet deze fiets aan al onze wensen.

Op een goede fiets ben je er alleen nog niet. Je moet ook nog enigzins een conditie hebben en verder geen lichamelijke klachten. In januari hebben wij allebei een sportmedische keuring laten doen. We wilden graag weten of onze lichamen in een dusdanige conditie zijn dat ze zo'n tocht aankunnen. Tijdens deze keuring wordt er bloed geprikt en gekeken of je niet een te hoog cholesterol hebt of andere afwijkingen. Daarna wordt er naar je houding gekeken en worden je gewrichten gecontroleerd. En dan is het tijd voor het echte werk, fietsen op een hometrainer. Tijdens het fietsen wordt er een hartfilmpje gemaakt en krijg je een mondstuk in met een slang eraan waarmee ze de gassen controleren die je uitademt. Zo wordt er gekeken hoe efficiënt je lichaam met zuurstof omgaat. Gelukkig hadden we allebei een goede basisconditie en waren er geen problemen met het hart en de longen.

Om die basisconditie op pijl te houden en nog wat te verbeteren zijn we minimaal een keer per week aan het spinnen en veel aan het hardlopen. Natuurlijk zullen we tijdens de reis vooral veel conditie opbouwen, maar het is wel prettig om een goede basis te hebben. Nou is het binnen in de sportschool natuurlijk heel anders fietsen dan buiten met een hoop bagage en wind, daarom hebben we in Januari een proeftocht gemaakt richting Parijs. Deze tocht was ook vooral om de fietsen te leren kennen en te kijken naar wat voor materiaal we allemaal nog meer nodig hadden. Ons uitgangspunt was Parijs, maar vanwege de korte dagen en behoorlijke tegenwind hebben we Parijs alleen niet gehaald. Het was wel een hele leerzame tocht en vooral erg leuk! Hieronder volgt een kort verslag over onze belevenissen.

Fietsen richting Parijs

Op 14 januari zijn we vanuit Maastricht vertrokken richting Parijs. Ons doel was Parijs, maar vanwege de (voor fietsers) ongunstige omstandigheden zoals keiharde tegenwind, regen en korte dagen, zijn we tot aan Dinant gekomen. Vanaf daar hebben we de trein terug naar Nederland gepakt, wat trouwens ook niet altijd makkelijk is! Een fiets is dan ook om op te fietsen :)

De eerste dag was een hele mooie dag, eigenlijk best wel goed weer gehad als je de windstoten van meer dan 100km/pu niet meerekent. We mochten die avond ons tentje opzetten in de achtertuin bij mensen. We kregen zelfs soep van ze! Die nacht deden we bijna geen oog dicht vanwege de wind die vastberaden was onze tent omver te blazen. De wind trok gelukkig aan het kortste eind.

Op dag twee fietsten we verder over een pad wat vroeger een spoorbaan was. Dit fietspad konden we helemaal volgen tot aan de Ourthe. Voor ons was dit een flinke gok. In het fietsboekje stond omschreven dat het fietspad vanaf voorjaar 2005 door zou gaan naar de oevers van de Ourthe en dat meer informatie hierover op hun website zou staan. We hadden alleen nooit op hun website gekeken, dus wij wisten helemaal niet zeker dat het fietspad zover af zou zijn. We hebben de gok wel genomen en uiteindelijk kwamen we inderdaad bij de Ourthe uit. Ondertussen waren we wel kletsnat geworden door de stromende regen en ijskoud door die altijd aanwezige harde wind. We besloten die nacht ergens binnen te overnachten en fietsten door naar Tilff. In Tilff vonden we een hotel die niet te duur was en onze fietsen mochten binnen staan. Volgens de vrouw van het hotel paste onze kamersleutel ook op de deur naar buiten en naar onze fietsen. Helaas was dat niet waar. Eindelijk waren we vroeg opgestaan om op tijd op pad te gaan, kunnen we verdorie niet bij onze fietsen! Wij bellen naar de hoteleigenaren (uit bed gebeld) en in mijn zeer gebrekkige Frans uitgelegd dat onze sleutel niet werkte. Na een kwartier kwam de eigenaar de deur voor ons opendoen en konden we eindelijk weg. Weer was het 10 uur.

Op dag drie kwamen we een aantal obstakels tegen die vooral met het seizoen te maken hebben. Ik heb het vermoeden dat het fietspad waar wij over fietsten in de winter deels is afgesloten vanwege te weinig fietsers. Je moet op een gegeven moment de Ourthe oversteken via het fietspad dat langs de spoorbaan loopt. Alleen kwamen wij aan beide kanten ijzeren hekken tegen die vastgemaakt waren met roestig ijzerdraad. Wij het zaakje losgepeuterd en weer keurig achter ons dichtgemaakt. We laten ons niet tegenhouden door een paar lullige hekjes!

Later kwamen we nog een obstakel tegen die met het seizoen te maken heeft. Je volgt een tijdlang het pad langs de oever van de Ourthe. In het boekje krijg je de uitleg dat dit pad voor een meter of tweehonderd zeer slecht is voor fietsers met veel bagage (wij dus). Het word overheerst door stenen en boomstronken, maar vlak daarna zou het beter worden. Niet dus. In het boekje staat niks over dit weggetje als het elke dag regent en het vochtig blijft. Nadat we het stuk met de stenen voorbij waren, kregen we te maken met een flinke modderpoel. Iedere keer dat je een beetje kracht zette, voelde je je achterband wegslippen. Echt snel ging het toen niet, maar leuk was het wel!

Deze nacht mochten we slapen in de luwte van twee stapels hout op een stukje grond van een aardige Belg. Die avond hield onze brander er even mee op, maar gelukkig mochten we onze nasi (en onze voeten) warm maken in de keuken van de aardige Belg.

Op de laatste dag fietsten we een hele mooie route. Het was een prachtige natuur en aan het einde van de dag hadden we de afdaling naar Dinant. Tijdens deze afdaling kwamen we ook langs de Abdij van Leffe, alleen hadden we het niet echt door. Het is dat ik de foto uit het boekje enigszins herkende, anders hadden we de abdij niet eens opgemerkt! Gelukkig smaakt het bier er niet minder om.
Dinant was minder leuk om doorheen te fietsen. We kwamen daar in de spits aan en uiteraard regende het weer. We waren moe en koud en het werd donker. Vanaf Dinant was het maar een klein stukje naar het klimgebied Freyr waar een bivakhut is. Ik had dit stuk alleen nooit op de fiets gedaan. Ik moet zeggen dat het nog een pittige klim was naar de hut en dat er na iedere bocht weer een nieuwe komt. Gelukkig was de hut wel open en konden we in ieder geval binnen koken en slapen. De volgende ochtend kwam de beheerder ook nog langs en die liet zien dat hij alvast blokken hout in de kachel had gelegd en water achter de hut had staan voor eventuele gasten. Dat hadden we dus niet gezien.. heel fijn.

Nou ja, het was een leuke fietstocht en vooral heel leerzaam. Het fijne is dat het weer er alleen maar beter op kan worden tijdens onze grote tocht!